مقدمهء مصحّح ظفرنامه نامى است كه در عصر اسلامى به مجموعه‌اى فارسى از سخنان منسوب به بزرگمهر حكيم داده‌اند . كيفيت تدوين اصل آن سخنان معلوم نيست و متن فارسى موجود به موجب روايتى نسبتا متأخر از ترجمهء متن پهلوى سخنان آن حكيم پديد آمده است و ناقل آن از زبان پهلوى به فارسى بر حسب همان روايت كه معتبر و معتمد نمىنمايد ابن سيناست . نام كتاب نام مجموعهء اندرزهاى مذكور در بعضى از نسخه‌ها چنان كه گذشت ظفرنامه ضبط شده ، لكن به تحقيق معلوم نيست كه در دورهء اسلامى از چه تاريخ اين نام ، كه تركيبى عربى و فارسى است به اين مجموعه تعلّق گرفته و نام اصلى آن به درستى چه بوده است . احتمال آن كه نام اصلى كتاب در پهلوى « پيروزىنامك » بوده و به ظفرنامه ترجمه شده باشد مؤيدى ندارد « 1 » و مقبول نتواند بود .

--> ( 1 ) پيروزنامه نيز كه در مجمل التواريخ و القصص ( ص 66 و 70 و 79 و 80 نيز ر ش : هزارهء فردوسى ص 51 ح 7 ) نامش آمده و از مأخذهاى آن كتاب به شمار مىآيد و ممكن است كتابى قديم بوده باشد ، در تاريخ بوده است و موضوعا با ظفر نامهء منظور فرق دارد ، به علاوه ترجمهء پيروزنامه ، مظفرنامه مىشود نه ظفرنامه .